(wpisana w rejestr zabytków 21 października 1993 r., nr 4282) Kapliczka przydrożna (4 ćw. XVIII w.) (wpisana w rejestr zabytków 21 października 1993 r., nr 4283) Cmentarz z XIX w. (wpisany w rejestr zabytków 9 stycznia 1987 r., nr 3728) Cmentarz z XIX w. (wpisany w rejestr zabytków 9 stycznia 1987 r., nr 3729) Kalwaria Warmińska (wpisana w rejestr zabytków 29 grudnia 2003 r., nr A-2097) 14 kaplic, 1878–1894 Drogi Krzyżowej (tzw. Kalwaria Warmińska) Grota Matki Boskiej z Lourdes z 2 ćw. XX w. Kaplica Modlitwy w Ogrójcu z 2 ćw. XX w. Park Kalwaryjski (układ alejowy)
Kalwaria Kalwaria została wybudowana w latach 1878–1894. Inicjatorem jej budowy był mieszkaniec Głotowa Johannes Merten, który w tym celu odbył pielgrzymkę do Jerozolimy. Przywiózł on ze sobą jako relikwie kamyczki z poszczególnych stacji jerozolimskiej drogi krzyżowej, które umieszczono pod kloszami w każdej kapliczce. Wąwóz pod Kalwarię wykopywano ręcznie staraniem całej diecezji warmińskiej (szacuje się, że w ciągu szesnastu lat w pracach uczestniczyło 70 tysięcy ludzi). Troszczono się, aby wiernie naśladować długość i nachylenie prawdziwej Drogi Krzyżowej Chrystusa w Jerozolimie. Pracami kierował ówczesny proboszcz Głotowa ks. Ferdynand Engelbrecht, a po jego śmierci w 1893 r. ks. Donald Steinsohn.