250px|right|thumb 250px|right|thumb Szuanie (oryg. fr. Les Chouans) – powieść Honoriusza Balzaka opublikowana po raz pierwszy w 1829. Początkowo nosiła tytuł Ostatni Szuan, czyli Bretania w roku 1800. Chociaż utwór powstał, zanim narodziła się koncepcja cyklu powieściowego Komedia ludzka, został do niej włączony jako część Scen z życia wojskowego. Była to pierwsza powieść, którą Balzac opublikował pod własnym nazwiskiem.
Okoliczności powstania utworu Balzak, choć nie chciał nawet nazywać Szuanów powieścią historyczną, korzystał przy pisaniu dzieła z kilku obszernych opracowań dotyczących walk szuanów i wojen wandejskich, w tym La Guerre des Vendéens et des Chouans Jeana Savary’ego, pamiętniki Josepha de Puisaye i Histoire de la Vendee et des Chouans Alfonsa de Beauchamp. Odwiedził również miasteczko Fougères, w którym umieścił akcję kluczowych wydarzeń książki. Opis Bretanii przedstawiony w powieści daleki jest jednak od późniejszych balzakowskich dokumentacji miejsc, utrzymany został w konwencji powieści gotyckiej i przyczynia się bardziej kreowaniu ogólnego nastroju powieści niż przekazywaniu informacji.