Prawdziwym przywódcą państwa został Chruszczow, który objął stanowisko I sekretarza KC.
Stosunki między nowym przywódcą a starymi współpracownikami Stalina nie układały się i wreszcie w 1957 „antypartyjna grupa”, w skład której wchodzili Malenkow, Wiaczesław Mołotow, Łazar Kaganowicz, Dmitrij Szepiłow, Nikołaj Bułganin i Klimient Woroszyłow podjęła nieudaną próbę obalenia Chruszczowa. Kariera polityczna Malenkowa dobiegła końca, w 1961 został wydalony z partii, nie odebrano jednak jego przywilejów: bezpłatnej daczy i zaopatrzenia.
Lata 1957–1968 spędził we wschodnim Kazachstanie, nadzorując elektrownię wodną w Ust-Kamienogorsku. W 1968 przeszedł na emeryturę. W 1984 chorwacka stacja Radia Watykańskiego poinformowała, że przyjął chrzest w Rosyjskim Kościele Prawosławnym.
Zmarł z przyczyn naturalnych 14 stycznia 1988 w Moskwie, w wieku 86 lat. Został pochowany tamże na Cmentarzu KuncewskimМосковский некрополь. МАЛЕНКОВ Георгий Максимилианович (1902 – 1988).
Przypisy