Rosyjskiej Nafty (Русская нефть) oraz Ter Akopow (Тер-Акопов) ubezpieczeniowych, ośmiu fabryk przemysłu metalowego i maszynowego (dwóch w Kijowie - Fabryki Budowy Maszyn „Greter i Kriwanek” (Киевский машиностроительный завод Гретера, Криванека и К°), obecnie Pierwszy Kijewski Zakład Przemysłu Maszynowego (Первый киевский машиностроительный завод) i Fabryki Konstrukcji Maszyn) (1915-), Zakładów Mechanicznych Langensiepen Co., Tkalni lnu w Niżnym Nowogrodzie, cementowni, dwóch luksusowych hoteli w Kijowie (np. Hotelu Europejskiego przy al. Chreszczatyk 2), wydawnictw prasowych „Nowoje Wriemia” (Новое Время) i „Birżewyje Wiedomosti” (Биржевые ведомости), połaci lasów - Moskiewskiej Kompanii Leśnej. Dla zarządzania syndykatem Jaroszyński utworzył Radę, w której skład wchodziło pięciu ministrów i dziesięcioro senatorów, m.in. były prezes Rady Ministrów Władimir Kokowcow (1853–1943) i były dyrektor departamentu policji Aleksiej Łopuchin (1864–1928). Bezpośrednia administracja majątkiem pod nazwą „Zarząd dóbr i interesów Karola Jaroszyńskiego” mieściła się w kijowskim Grand Hotelu w al. Chreszczatyk 22, zajmując dwa piętra (1917–1918).