Aresztowany w 1945 r. razem z bp. Kocyłowskim i więziony w Rzeszowie. Przekazany sowieckim organom bezpieczeństwa, lecz po kilku dniach zwolniony. Uniknął powtórnego aresztowania w 1946 r. Po akcji „Wisła” łaciński duszpasterz w Wiercinach i Cyganku (1956-1968), na terenie ówczesnego województwa gdańskiego oraz Gdańsku (1957-1968), Marzęcinie (1957-1968), Bobolicach (1958-1963) i Szczecinku (1959-1963). Odprawiał nieformalne nabożeństwa w obrządku wschodnim w Cyganku i innych miejscowościach na Pomorzu. Starał się też informować Watykan o sytuacji grekokatolików w powojennej Polsce. Aresztowany powtórnie w 1954 r. i skazany na 6 lat więzienia. Wolność odzyskał w 1956 r. Od połowy lat pięćdziesiątych główny inicjator odrodzenia duszpasterstwa obrządku wschodniego w PRL. Od 1967 r. do swej śmierci generalny wikariusz prymasa Polski ds. grekokatolików i czołowa postać Ukraińskiej Cerkwi greckokatolickiej. Od 1968 r. mieszkał w Przemyślu, tam też zmarł i został pochowany.
Jego imieniem nazwano ulice w Białym Borze i Pasłęku.
Przypisy
Bibliografia I. Hałagida, "Szpieg Watykanu". Kapłan greckokatolicki ks. Bazyli Hrynyk (1896–1977), Warszawa 2008.