W sumie w latach 1915–1916 zbudowano 100 samolotów tego typu, z czego 50 zbudowano w fabryce karoserii Wiener Karosserie und Flugzeugfabrik (WKF) w Wiedniu. Samoloty te stosowano w lotnictwie austro–węgierskim podczas I wojny światowej przede wszystkim do celów rozpoznawczych, początkowo bez uzbrojenia, potem od 1917 roku z 1 lub 2 karabinami maszynowymi kalibru 7,92 mm, ruchomymi, montowanymi na obrotnicy w tylnej części kabiny i obsługiwanymi przez obserwatora. Używano ich również jako lekkich bombowców, wyposażano je wówczas w 90 kg bomb.
W 1916 roku rozpoczęto produkcję kolejnej wersji samolotu Lloyd CIII. Była to wersja samolotu Lloyd CII napędzana przez silnik rzędowy Austro-Daimler o mocy 160 KM (118 kW). Samoloty tej wersji stosowano w latach 1916–1917 we Włoszech i na froncie rumuńskim. W 1917 roku podjęto produkcję kolejnych wersji samolotu Lloyd CIV i Lloyd CV. Ogółem do końca wojny wyprodukowano 400 samolotów Lloyd w wersjach CIII, CIV i CV.
Użycie w Wojsku Polskim W listopadzie 1918 roku polskie oddziały wojskowe w Małopolsce zdobyły 10 samolotów Lloyd CII. Zostały one wcielone do polskiego lotnictwa i służyły one do rozpoznania i treningu załóg.