Został mianowany pilotem na mocy dekretu Naczelnego Wodza z dnia 6.02.1919 r.
14 maja w załodze z podporucznikiem obserwatorem Mieczysławem Motylewskim w grupie kapitana Bastyra wraz z 8 innymi załogami wziął udział w walkach pod Kulikowem, wspierając działania piechoty podczas polskiej ofensywy. W czasie drugiego wylotu lecący na niskiej wysokości samolot Kostrzewskiego (Oeffag C.II nr 52.20) został trafiony serią z karabinu maszynowegoAndrzej Morgała: Samoloty wojskowe w Polsce 1918-1924. Warszawa: Bellona, Lampart, 1997. s.287. Kostrzewski trafiony w głowę i pierś 7 kulami zginął na miejscu. Spadający samolot pogrzebał także podporucznika obserwatora Mieczysław Motylewskiego.
Został pochowany na Cmentarzu Obrońców Lwowa w Mauzoleum Bohaterów w krypcie V.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 8124 – pośmiertnie, 27 lipca 1922 Krzyż Walecznych – pośmiertnie 1921 Polowa Odznaka Pilota – pośmiertnie, 11 listopada 1928 roku „za loty bojowe nad nieprzyjacielem w czasie wojny 1918–1920” Signum Laudis Brązowy Medal Zasługi Wojskowej z mieczami na wstążce Krzyża Zasługi Wojskowej Srebrny Medal Waleczności 1 klasy
Przypisy
Bibliografia