thumb|Rzymski teatr w Myrze, w głębi na zboczu góry widoczne fasady wykutych w skale grobowców|alt=thumb|Grobowce skalne w Myrze thumb|Uszkodzony sarkofag świętego Mikołaja w kościele w Myrze Myra, Mira (obecnie Demre) – starożytne miasto we wschodniej Licji, w południowo-zachodniej części współczesnej Anatolii (Turcja).
Pochodzenie nazwy miasta jest nieznane; niekiedy łączona jest z greckim określeniem mirry, skądinąd w tym rejonie nieuprawianej.
Historia Miasto istniało co najmniej od V wieku p.n.e., o czym świadczą zachowane monety. Myra była jednym z najważniejszych miast Licji, obok pięciu innych (Ksantos, Tlos, Pinara, Patara i Olympos) wchodziła w skład Federacji Licyjskiej. W 88 p.n.e. przebywał tam na wygnaniu Ptolemeusz X Aleksander I, organizując armię dla odzyskania tronu w Aleksandrii. W czasach rzymskich miasto miało status metropolii, będąc stolicą prowincji. W roku 18 n.e. odwiedził je Germanik ze swoją żoną Agrypiną, którzy postawili swoje posągi w porcie Myry – Adriace, odległym 5 km na południowy zachód od miasta. Święty Paweł zatrzymał się tam na krótko około 60 n.e. podczas swej podróży do Rzymu. Cesarz Hadrian odwiedził Myrę w 131 n.e. i wybudował wielki spichlerz w Adriace, złożony z 8 pomieszczeń i ozdobiony portretami władcy i jego żony. Bizantyjski Teodozjusz II uczynił Myrę stolicą eparchii Licji.