Poprzez skontrastowanie dwóch silnych osobowości – Felicyty i Beatrix – Balzak ukazywał wybór potencjalnie stojący przed inteligentnymi kobietami z wyższych sfer – realizowanie swoich marzeń kosztem rezygnacji z prestiżu towarzyskiego lub życie ograniczone do kolejnych romansów, wizyt i balów. Jak wykazują jednak przykłady bohaterek, żadna z tych możliwości nie gwarantuje – w zestawieniu z szeregiem innych społecznych czynników – szczęścia. Tym samym utwór staje się kolejną w Komedii ludzkiej krytyką obyczajów i wartości wielkiego świata paryskiego. Interweniują księżna de Grandlieu, Maxime de Trailles, La Palférine i wielu innych, by przywrócić Kaliksta na łono małżeństwa.
Przypisy . . .
Bibliografia
Kategoria:Powieści Honoré de Balzaca Kategoria:Powieści z 1839