Wiesław Stefan Jażdżyński (ur. 9 września 1920 w Kielcach, zm. 26 lipca 1998 w Łodzi) – polski prozaik.
Życiorys Syn Stefana Jażdżyńskiego. Absolwent Gimnazjum i Liceum im. Stefana Żeromskiego w Kielcach. Ukończył socjologię na Uniwersytecie Łódzkim. W latach 1943–1945 działał w tajnym nauczaniu. Debiutował w 1944 na łamach konspiracyjnej prasy jako poeta. W latach 1945–1954 był redaktorem tygodnika „Wieś”. Od 1968 należał do PZPR. W latach 1970–1974 pełnił funkcję dyrektora i redaktora naczelnego Wydawnictwa Łódzkiego. W latach 1974–1977 był redaktorem Łódzkiej Rozgłośni Polskiego Radia, natomiast w latach 1978–1984 zastępcą kierownika rozgłośni.
Dzięki napisanemu przez niego w 1965 przywrócono pamięć o istnieniu w Łodzi obozu dla polskich dzieci.
Odznaczony został m.in.: Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi, Medalem 30-lecia Polski Ludowej, Medalem 40-lecia Polski LudowejKto jest kim w Polsce 1989, Wydawnictwo Interpress, Warszawa 1989, str. 462 Medalem „Za zasługi dla obronności kraju”, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, odznaką Zasłużony Działacz Kultury.
Twórczość