Stefan Stanisław Czarniecki (zm. w kwietniu 1703 rokuKrzysztof Chłapowski, Starostowie niegrodowi w Koronie 1565-1795 Materiały źródłowe, Warszawa, Bellerive-sur-Allier 2017, s. 190.) – pisarz polny koronny od 1671, marszałek sejmu pacyfikacyjnego 1673 roku, marszałek konfederacji gołąbskiej, starosta radziejowski, brański, lipnicki, starosta kaniowski.
Życiorys Był synem Marcina CzarnieckiegoAdam Kersten, Stefan Czarniecki 1599-1665, Wydawnictwo UMCS, Lublin 2006, bratankiem hetmana polnego koronnego Stefana. Po śmierci hetmana Czarnieckiego, odziedziczył większość jego majątku (starostwo kaniowskie, reteńskie, radziejowskie i rodzinną Czarncę).
Walczył z kozakami, Rosjanami i Szwedami. W 1658 był rotmistrzem rajtarii. W czasie rokoszu Lubomirskiego dochował wierności królowi Janowi Kazimierzowi. Po stryju otrzymał w 1665 szwadron dragonów, a w 1666 otrzymał komendę królewskiej chorągwi husarskiej. Jako pułkownik Jego Królewskiej Mości walczył dalej na Ukrainie. Poseł na sejm nadzwyczajny 1670 roku z województwa wołyńskiegoKazimierz Przyboś, Sejm nadzwyczajny w Warszawie 5 marca - 19 kwietnia 1670 roku, w: Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Jagiellońskiego. Prace Historyczne, Z. 130 (2003), s. 114..