Przy produkcji krajek o większej długości potrzebne jest dodatkowe wyposażenie. Stosuje się różne rozwiązania. Najczęściej jest to rama drewniana lub metalowa, na której z jednej strony zamocowany jest wałek z nawiniętą osnową, a z drugiej wałek, na który nawijana jest wykonana krajka. Często takie ramy ustawia się pionowo, wówczas gotowy wyrób przełożony jest przez górny wałek, a koniec jest obciążony ciężarkiem, co daje odpowiednie napięcie w nitkach osnowy niezbędne w procesie tkania. Rama tworzy prymitywny warsztat tkacki, a tabliczki pełnią funkcję mechanizmu przesmykowego. Rozwiązanie takie umożliwia wykonanie wyrobów o większej długości.

Każda nitka osnowy nawinięta na wałek osnowowy przechodzi przez otwór tabliczki i zamocowana jest na wałku, na który nawijana jest gotowa krajka. Przez każdą tabliczkę przewleczone są cztery nitki. Kolejność przewlekania zależy od zaprojektowanego wzoru. Ustawienie krawędzi tabliczek równolegle do nitek osnowy powoduje rozwarstwienie osnowy i utworzenie przesmyku, w który wprowadza się wątek. Wprowadzony wątek dosuwa się do krawędzi krajki palcami lub przy pomocy cienkiej listewki. Po wprowadzeniu wątku i dosunięciu go do krawędzi, przekręca się wszystkie tabliczki o ćwierć obrotu i wprowadza kolejny wątek. Powtarzanie tych czynności tworzy kolejne elementy wyrobu i jego przyrost.