Z dniem 31 maja 1932 został zwolniony ze stanowiska dowódcy okręgu korpusu z zachowaniem dotychczasowego dodatku służbowego, a z dniem 31 grudnia 1932 przeniesiony w stan spoczynku. Mieszkał we Lwowie przy ul. Grochowskiej.
We wrześniu 1939 z powodu wieku i choroby nie wziął czynnego udziału w obronie Lwowa. We wrześniu 1939 został aresztowany przez NKWD i osadzony w więzieniu na Zamarstynowie. W drugiej połowie kwietnia 1940 przetransportowany został do więzienia w Kijowie. Według Zdzisława Nicmana generał zmarł na skutek skrajnego wyczerpania. Nazwisko generała figuruje na tzw. Ukraińskiej Liście Katyńskiej (poz. 405 na liście dyspozycyjnej nr 042, sporządzonej między 20 a 22 kwietnia 1940 i poz. 892 na wykazie akt osobowych aresztowanych, wysłanych do NKWD ZSRR). Został pochowany na otwartym w 2012 Polskim Cmentarzu Wojennym w Kijowie-Bykowni.
W 1941 gen. Władysław Sikorski, nie mając informacji o tragicznych losach generała, brał pod uwagę jego kandydaturę na stanowisko dowódcy Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR, ale władze sowieckie twierdziły, iż nic nie wiedzą o losie generała.