vol. 30, no. 4, 1930.. Podobnie jak Pound, dla realistów prawo było tym, co faktycznie robią sędziowie. Przeciwstawiali oni prawo w działaniu (realne prawo), „prawu w książkach” (prawu wydumanemu przez prawników). Byli oni jednak w swoich twierdzeniach znacznie bardziej radykalni. Nauka prawa była dla nich nauką empiryczną o rzeczywistych procesach decyzyjnych. Rozmyślania nad istotą i treścią prawa są pozbawione sensu, należy badać rzeczywistość społeczną, prowadzącą do wystąpienia prawnych skutków (np. wydania wyroku). Nieistotne były akty prawa pisanego. Niemożliwe było też poznanie obowiązującego prawa przed wydaniem decyzji przez sędziego w konkretnej sprawie. Dla Pounda oznaczało to niebezpieczny relatywizm. Twierdził on bowiem, że w niektórych dziedzinach można osiągnąć pewność co do prawa i wyniku procesu sądowego. Nie tyle odmawiał on realistom racji, co wskazywał, że ich poglądy na prawo są ograniczone, i nie obejmują całości fenomenu prawa. Poza perspektywą realistyczną pozostawać miała „sprawiedliwość zgodna z prawem”, do której dążył Pound. Teorie realistów szły w parze z rosnącą ingerencją administracji w system prawa, co dla Pounda groziło administracyjnym absolutyzmem i sprowadzaniem prawa do woli silniejszego.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Roscoe Pound · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.