Pod guzkiem górnym może znajdować się otwór tarczowy (foramen thyroideum), przez który czasem przechodzą tętnica krtaniowa górna i żyła krtaniowa górna (znacznie rzadziej też gałąź wewnętrzna nerwu krtaniowego górnego), zazwyczaj przechodzące przez otwór znajdujący się w błonie tarczowo-gnykowej około 1 cm ku przodowi i powyżej od guzka górnego chrząstki tarczowatej. Powierzchnie wewnętrzne płytek są gładkie.
Chrząstka tarczowata stanowi miejsce przyczepu kilku mięśni. Do kresy skośnej przyczepiają się mięsień mostkowo-tarczowy, mięsień tarczowo-gnykowy i część tarczowo-gardłowa mięśnia zwieracza dolnego gardła. Do brzegu tylnego płytki przyczepia się mięsień podniebienno-gardłowy i mięsień rylcowo-gardłowy, do brzegu dolnego mięsień pierścienno-tarczowy, a do powierzchni wewnętrznej – mięsień tarczowo-nalewkowy i mięsień tarczowo-nagłośniowy. W kącie chrząstki, w górnej części linii pośrodkowej powierzchni wewnętrznej (na połączeniu obu płytek) przyczepia się więzadło tarczowo-nagłośniowe łączące chrząstkę tarczowatą z chrząstką nagłośniową, a poniżej obustronnie więzadła przedsionkowe i więzadła głosowe.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Układ oddechowy człowieka Kategoria:Anatomia głowy i szyi