Na początku 1983 odkrył zespół Kajagoogoo i był producentem ich debiutanckiego albumu White Feathers. Później żartując mówił, że nie powinien nigdy tego więcej robić, ponieważ ich przebój „Too Shy” strącił „Hungry Like the Wolf” z 1. miejsca na liście przebojów w Wielkiej Brytanii.
mały|245px|lewo|Nick Rhodes podczas koncertu, 2012 Rhodes oczarował się artystycznym światem i przyjaźnił się z Andy Warholem i The Factory, uczęszczał na światowe wystawy. Pewnego razu opisywał uwypuklając ten okres jego życia jako „kupowanie Picassa na kartę American Express”. Pod koniec 1984 wydał swój własny album ze zdjęciami artystycznymi, pod nazwą „Interference”, wiele z nich było wystawianych w The Hamilton Gallery w Londynie.
Razem z członkami zespołu Duran Duran, Simonem Le Bonem i Rogerem Taylorem, utworzył oddzielną grupę Arcadia, grającą melancholijną, syntezatorową muzykę, daleką od stylu Duran Duran czy hard rocka Power Station granej przez dugą część zespołu. Arcadia nagrała parę przebojów: „Election Day”, „Say the Word” i „Goodbye Is Forever”, z jedynego albumu So Red the Rose, który stał się multiplatynową płytą.