Numeracja ta i rezygnacja z nazw geograficznych miała służyć lepszej konspiracji. Okręg obejmował swoim zasięgiem cały teren dawnej guberni radomskiej. Po przybyciu w listopadzie 1915 do Radomia Ignacego Boernera przejął on kierownictwo okręgu. Rozszerzono wówczas zasięg oddziaływania POW na okolice Kozienic i Zwolenia. Działania na rzecz rozbudowy struktur POW w okręgu wydatnie wsparły ugrupowania lewicy niepodległościowej skupione w Wydziale Narodowym Radomskim będącym regionalną strukturą Komitetu Naczelnego Zjednoczonych Stronnictw Niepodległościowych a potem Centralnego Komitetu Narodowego. Głównymi jednak organizatorami struktur okręgu POW okazali się jego następcy komendant okręgu Stefan Kirtiklis ps. "Sewer" i jego zastępca Stanisław Cyrański ps. "Starżą". Powołano wówczas struktury obwodowe najpierw w Radomiu i Sandomierzu, a następnie w pierwszej połowie 1916 w Kozienicach, Opatowie - Ostrowcu Św., Końskich, Starachowicach - Iłży, Janowcu i Białobrzegach. Zorganizowano wówczas także struktury okręgowe: referat polityczny, pocztę, kolportaż, wydział skarbowy. W tym czasie powstały też pierwsze szkoły wojskowe, w tym szkoła podoficerska POW w Radomiu. Ten rozwój organizacji postępował także w okresie kierowania okręgiem przez następnego komendanta okręgu jakim był Tadeusz Puszczyński ps. "Konrad".