Następnego dnia pułk zajął stanowiska obronne na wzgórzach Clos du Doubs w rejonie miejscowości St. Hippolyte, Montandon, Soulce i Vaufrey. 6 Kresowy pstrz. p. bronił powierzonego odcinka 18 i 19 czerwca, opuszczając na rozkaz po zaciętych walkach miejscowość St. Hippolyte. Następnie na skutek braku amunicji pułk wraz z dywizją w nocy z 19/20 czerwca 1940 r. przekroczył granicę francusko-szwajcarską przez przejścia graniczne Bremoncourt, a II batalion przez Reclere.
Dalsze losy kresowych strzelców pieszych Ogółem 2492 żołnierzy 6 pułku przekroczyło granicę i zostało rozbrojonych, a następnie internowanych. Od sierpnia 1944 r. do maja 1945 podczas tajnej ewakuacji do Francji, Szwajcarię opuściło ok. 1000 żołnierzy pułku, z tego niespełna 300 trafiło do jednostek WP w Wielkiej Brytanii i odtwarzało 2 Brygadę Strzelców Pieszych 4 DP, a kilkudziesięciu trafiło do jednostek 2 Korpusu Polskiego we Włoszech. Jego tradycje kultywował w Wielkiej Brytanii 6 Kresowy Batalion Strzelców Pieszych.
Żołnierze pułku
dowódca - ppłk dypl. Stanisław Bień szef sztabu - mjr dypl. Jan Grubski dowódca I batalionu - mjr Jerzy Maciejewski dowódca II batalionu - mjr Władysław Czoch dowódca III batalionu - mjr dypl. Leon Marchwicki dowódca kompanii dowodzenia - por.