21,52° długości), 36 m od planowanego miejsca. Orientacja statku względem powierzchni Księżyca była prawidłowa, jednak nie odebrano z sondy żadnych danych ani sygnału wideo.
Komisja rewizyjna określiła, że najprawdopodobniejszą przyczyną porażki misji był przeskok iskry lub przepięcie, które mogło nastąpić, gdy system telewizyjny przypadkowo włączył się na 67 sekund, około dwie minuty po starcie, podczas rozdzielania się członów rakiety.
Budowa i działanie Sonda była konstrukcyjnie identyczna z sondami Ranger 7, 8 i 9. Wszystkie były III wersją (Block III) statków użytych w programie Ranger.
Instrumenty System telewizyjny Sześć kamer telewizyjnych miało za zadanie przesłać obrazy powierzchni Księżyca począwszy od 10. minuty przed upadkiem na jego powierzchnię. Pogrupowano je na dwie rozdzielne grupy, z niezależnymi nadajnikami i zasilaniem. Wszystkie kamery wyposażone były w jednocalowy widikonowy przetwornik obrazu, bazujący na fotoprzewodniku. Obraz pierwszej grupy (jedna kamera szeroko i jedna wąskokątna) był skanowany w całości, w 1152 liniach, w ciągu 2,5 sekundy (11 mm² powierzchni). Kamery z drugiego zestawu (dwie szeroko i dwie wąskokątne) skanowały częściowo: 300 linii w 0,2 sekundy. Ich obraz miał powierzchnię 2,8 mm². Migawka każdej z kamer była szczeliną wyzwalaną elektromagnetycznie.