Wiktor Maksymilian Ossoliński, herbu Topór (ur. 10 września 1790 w Rudce, zm. 27 września 1860 w Warszawie) – polski ziemianin, oficer armii Księstwa Warszawskiego i Królestwa Polskiego, działacz Towarzystwa Patriotycznego i Towarzystwa Rolniczego.
Życiorys W latach 1808−1809 służył w 1 pułku strzelców konnych Księstwa Warszawskiego. W 1809 mianowany podporucznikiem i adiutantem ks. Józefa Poniatowskiego, z którym odbył kampanię galicyjską. W 1810 porucznik, 1811 kapitan, 1812 major 14 pułku kirasjerów, z którym odbył kampanię rosyjską 1812. W latach 1812−1814 przebywał w niewoli rosyjskiejArtur Ziontek, Wiktor Maksymilian Ossoliński i jego Wspomnienia z Podlasia „Rocznik Liwski” t. 9, 2017–2018, s. 42–60, Od 1815 dowodził szwadronem 5 pułku strzelców konnych armii Królestwa Polskiego. W 1818 awansował na podpułkownika. W 1819 wystąpił z wojska. W 1820 przetłumaczył i wydał dzieło Friedricha Wilhelma von Bismarcka (1783−1860) Służba polna jazdy (Warszawa 1820) z zakresu taktyki wojskowej.