Edward Maria Adolf Stadnicki herbu Szreniawa bez Krzyża (ur. 17 czerwca 1817 w Nawojowej, zm. 26 maja 1902) – polski ziemianin, członek Sejmu Stanowego, dożywotni Członek Izby Panów austriackiej Rady Państwa, poseł do Sejmu Krajowego Galicyjskiego we Lwowie (1877-1882), kawaler Orderu Żelaznej Korony II klasy.
Życiorys Ojcem jego był Jan Kanty Edward Stadnicki. Uczył się u jezuitów w Tarnopolu, następnie studiował ekonomię w Oksfordzie. W młodości w 1840 występował w amatorskim teatrze we Lwowie. Od 1842 był członkiem Sejmu Stanowego galicyjskiego z grona magnatów. 1 października 1842 otrzymał godność c.k. podkomorzego (szambelana). W 1844 brał udział w założeniu Galicyjskiej Kasy Oszczędności, w latach 1844-1868 był członkiem jej Wielkiego Wydziału. W czasie rewolucji 1848 należał do lwowskiego Stowarzyszenia Ziemiańskiego. Działał w Komitecie Towarzystwa Gospodarczo-Rolniczego w Krakowie, a następnie w Galicyjskim Towarzystwie Gospodarskim we Lwowie. Niechętny wobec powstania styczniowego, naraził się na upomnienie Wydziału Skarbu Rządu Narodowego udzielone w kwietniu 1864 za niepłacenie składki na cele powstańcze. Do czynniejszego życia politycznego włączył się Stadnicki dopiero w okresie autonomii galicyjskiej.