thumb|Gmach Parlamentu w Wellington thumb|Budynek Biblioteki Parlamentarnej thumb|Margaret Wilson, spiker Izby Reprezentantów w latach 2005–2008 Izba Reprezentantów (New Zealand House of Representatives) – w latach 1852–1951 izba niższa, a od 1951 jedyna izba parlamentu Nowej Zelandii.

Historia Izba Reprezentantów powstała w 1852 na mocy przyjętej przez parlament brytyjski ustawy o konstytucji Nowej Zelandii (New Zealand Constitution Act), przyznającej tej ówczesnej posiadłości brytyjskiej status autonomicznej kolonii. Pierwotnie była izbą wyższą dwuizbowego parlamentu. W przeciwieństwie do pochodzącej z nominacji izby wyższej – Rady Legislacyjnej – skład Izby Reprezentantów od początku był wybieralny. W 1951 Rada została zlikwidowana, zaś Izba stała się tym samym jedyną izbą nowozelandzkiego parlamentu.