Oprócz praktyki lekarskiej, angażował się politycznie. Jako student należał m.in. do współtwórców organizacji socjalistycznej „Spójnia”. W dobie rewolucji w 1905 związał się ze środowiskiem skupionym wokół Ludwika Kulczyckiego, które funkcjonowało jako Polska Partia Socjalistyczna „Proletariat”. Za działalność w PPS „Proletariat” po raz pierwszy został aresztowany. W 1906 współtworzył Polski Związek Ludowy. Był redaktorem pisma „Życie Gromadzkie”. Jesienią 1906 został aresztowany prawdopodobnie za udział w demonstracji w Warszawie. Po dwóch miesiącach został warunkowo zwolniony. Jego proces odbył się dopiero na początku 1911. Został skazany na rok więzienia. Po krótkim osadzeniu w warszawskim więzieniu na ulicy Długiej, został osadzony w twierdzy w Łomży. Na wolność wyszedł pod koniec lutego 1912. Powrócił wtedy do praktyki lekarskiej w Warszawie, pracując m.in. w Miejskim Zakładzie Ginekologicznym.