tętnica oczna – tętnica unaczyniająca całą zawartość oczodołu, włącznie z samym okiem, zatokę klinową, komórki sitowe, błonę śluzową niemal całej kości sitowej, przegrody, małżowiny nosowej górnej. Oddaje gałąź do opony twardej przedniego dołu czaszki, kończy się z zatoce czołowej, nasadzie nosa i w powiekach. Po oddaniu tętnicy ocznej z końcowego odcinka odchodzą gałęzie, które zaopatrują mózgowie, współtworząc z tętnicami kręgowymi koło tętnicze mózgu. tętnica łącząca tylna – cienkie, krótkie naczynie odchodzące od tętnicy szyjnej wewnętrznej, łączy ją z tętnicą tylną mózgu. tętnica naczyniówkowa – cienkie naczynie doprowadzające unaczynienie do komory bocznej. tętnica przednia mózgu – jedno z dwóch odgałęzień końcowych, odchodzi pod kątem prostym od tętnicy szyjnej wewnętrznej. Tętnica zaopatruje płat czołowy, płat ciemieniowy, węchomózgowie, część jąder kresomózgowia i ciało modzelowate. tętnica środkowa mózgu – najsilniejsze odgałęzienie, będące bezpośrednim przedłużeniem tętnicy szyjnej wewnętrznej. Zakres unaczynienia obejmuje płat czołowy, skroniowy, ciemieniowy oraz wyspę.