Diabeł na wieży (ang. Devil in the Belfry) – nowela Edgara Allana Poego, opublikowana po raz pierwszy 18 maja 1839 roku na łamach filadelfijskiej gazety Saturday Chronicle and Mirror of the Times.
Jest to satyryczna historia, wyśmiewająca prezydenta Stanów Zjednoczonych Martina Van Burena i jego metody wyborcze, poprzez kpiny z mieszkańców Vondervotteimittis, z ich mocno eksponowanymi holenderskimi cechami. To metodyczne, nudne i ciche małe miejsce jest zdruzgotane przybyciem diabelskiej postaci, grającej na ogromnych skrzypcach, która schodzi na dół prosto ze wzgórza, idzie do wieży z dzwonami i koniec końców zabija dzwonnika.
Analiza Historia może być rozumiana jako satyra o Nowym Jorku (pierwotnie zamieszkanego przez Holendrów), który został „zaatakowany” przez diabła, grającego na jego skrzypcach piosenkę zwaną Judy O'Flannagan and Paddy O'Rafferty – przykład archetypu nazwisk irlandzkich imigrantów. Krytycy często porównują opowieść do innej nowojorskiej satyry pt. Historia Nowego Jorku napisanej przez Washingtona Irvinga pod pseudonimem Diedrich Knickerbocker.