Do najważniejszych sukcesów Towarzystwa po odzyskaniu niepodległości przez Polskę należały m.in. udana publiczna batalia w sprawie obrony historyczności herbu Krakowa, zakończone sukcesem działania na rzecz zabezpieczenia najważniejszych archiwaliów miejskich, czy też publikacja wyjątkowo popularnego, kilkukrotnie wznawianego przewodnika po Krakowie pióra Karola Estreichera.
W okresie międzywojennym Towarzystwo prowadziło szeroko zakrojoną współpracę z innymi instytucjami kultury w Polsce i za granicą. W 1923 roku zostało członkiem Towarzystwa Miłośników Miasta Poznania. Prowadzono wymianę wydawnictw m.in. z bibliotekami w Lundzie, Dorpacie i Wrocławiu – ponadto zaopatrywano w publikacje Towarzystwa instytucje polonijne takie jak Instytut Polski w Nowym Jorku czy Klub Krakowian w Chicago.
mały|Klemens Bąkowski, współzałożyciel TMHiZK, właściciel kamienicy Krauzowskiej przy ul. św. Jana, którą w testamencie zapisał Towarzystwu Do wybuchu wojny działacze Towarzystwa koordynowali i wspierali stale remonty oraz konserwacje najbardziej wartościowych dla Krakowa obiektów, takich jak katedra i zamek na Wawelu, kościół Mariacki czy kościół św. Wojciecha. Wywierano nacisk społeczny i próbowano lobbować na rzecz ograniczenia bezładu reklamowego w Krakowie.