W okresie I wojny światowej oba konkurencyjne ugrupowania tworzyły wojenny rząd jedności narodowej, w którym Massey był premierem, a Joseph Ward drugą pod względem znaczenia osobą (formalne stanowisko wicepremiera jeszcze wówczas nie istniało). Od 1919 reformiści ponownie rządzili samodzielnie. Po śmierci Masseya w 1925 i krótkim okresie tymczasowego sprawowania urzędu premiera przez Francisa Bella, nowym szefem partii i rządu został Gordon Coates.
Wybory z 1928 przyniosły remis między reformistami a nową Partią Zjednoczoną (United Party). Władzę przejęła jednak ta ostatnia, korzystając z poparcia Partii Pracy. W 1931 Reform Party i United Party zawarły koalicję, która przetrwała do 1935, kiedy to obie partie straciły władzę na rzecz labourzystów. Rok później nastąpiło połączenie obu ugrupowań w istniejącą do dziś Nowozelandzką Partię Narodową.
Bibliografia Robert M. Chapman (ed.), Ends and means in New Zealand politics, Auckland University Press, Auckland 1979
Kategoria:Historia Nowej Zelandii Kategoria:Partie i ugrupowania w Nowej Zelandii