W trakcie lotu przeprowadzono dwie korekty trajektorii, przy czym drugą dokonano w odległości 13 mln km od Ziemi. Minęła planetę 14 lipca 1964 roku w odległości 99 779 km, lecz wskutek awarii nadajnika radiowego nie przekazała żadnych danych, pozostając na orbicie heliocentrycznej. Komunikacja ze statkiem urwała się po 14 maja 1964 roku.
Jednym z przyrządów naukowych na pokładzie sondy był detektor energetycznych cząstek elementarnych przygotowany przez wydział teoretycznej i stosowanej fizyki kosmicznej Instytutu Fizyki Jądrowej imienia Skobielcyna, na Uniwersytecie Moskiewskim. Przyrządy tego typu wyniesiono również na innych radzieckich sondach typu Łuna, Mars, Wenera, Wega czy Fobos. Detektor rejestrował protony o energiach powyżej 30 MeV.
Cele badania przestrzeni kosmicznej testy urządzeń pokładowych i łączności dalekosiężnej zbliżenie do Wenus
Zobacz też program Zond program Wenera Zond 2 Zond 3
Przypisy
Bibliografia Jonathan’s Space Home Page NSSDC Master Catalog
Kategoria:1964 w ZSRR Kategoria:Eksploracja Wenus Kategoria:Loty kosmiczne w 1964 Kategoria:Nieudane misje sond kosmicznych na Wenus Kategoria:Radziecki program kosmiczny