thumb|250px|Lord Macaulay Thomas Babington Macaulay, 1. baron Macaulay (ur. 25 października 1800 w Rothley-Temple w hrabstwie Leicestershire, zm. 28 grudnia 1859 w Londynie) – brytyjski pisarz, historyk i polityk, członek stronnictwa wigów, minister w rządach lorda Melbourne’a i lorda Johna Russella.
Był najstarszym synem Zachary’ego Macaulaya, abolicjonisty i gubernatora Sierra Leone. Wykształcenie odebrał w Trinity College na Uniwersytecie Cambridge. Podczas studiów pisał wiersze i wygrał wiele nagród, m.in. złoty medal Kanclerza Uniwersytetu w czerwcu 1821 r. W 1825 r. opublikował esej o Johnie Miltonie na łamach Edinburgh Review. W 1826 r. rozpoczął praktykę adwokacką, ale porzucił karierę prawniczą dla polityki.
W 1830 r. został wybrany do Izby Gmin z okręgu Calne. Dał się poznać jako zwolennik reform wyborczych oraz równouprawnienia obywateli, głównie zniesienia dyskryminacji Żydów. Po uchwaleniu Great Reform Act w 1832 r. zmienił okręg na Leeds. W latach 1832–1833 był sekretarzem Rady Kontroli. Po uchwaleniu Government of India Act w 1833 r. został jednym z członków Rady Gubernatora Generalnego.