W rezultacie w czerwcu 1940 r. wstąpił do Narodowosocjalistycznej Duńskiej Partii Robotniczej (DNSAP) Fritsa Clausena, podejmując jednocześnie kolaborację z Niemcami. W listopadzie tego roku został członkiem młodzieżowej organizacji NSU podporządkowanej DNSAP. Odbywał liczne podróże po okupowanej Danii, propagując idee nazistowskie wśród młodzieży. Był autorem artykułu na temat wychowania młodzieży w duchu nazistowskim. Przywódca DNSAP F. Clausen zaniepokoił się wzrastającą popularnością E. K. S. Læruma, zwłaszcza że ten wykazywał duże ambicje polityczne. W tej sytuacji E. K. S. Lærum we wrześniu 1941 r. został wydalony z DNSAP. Jesienią tego roku próbował bezskutecznie wstąpić ochotniczo do Luftwaffe. W lutym 1943 r. został przyjęty do Waffen-SS. Przeszedł szkolenie w szkole artylerii w Monachium, po czym skierowano go w stopniu SS-Hauptsturmführera do SS-Panzer Artillerie Regiment 11 w składzie 11 Ochotniczej Dywizji Grenadierów Pancernych SS „Nordland”. Pułk był w większości złożony z Duńczyków. 1 lutego 1944 r. przeszedł do SS-Panzergrenadier-Regiment 24 „Danmark”. 1 czerwca tego roku w stopniu SS-Sturmbannführera objął dowództwo 13 kompanii pułku. Brał udział w jego wszystkich walkach na froncie wschodnim, aż do marca 1945 r., kiedy został ranny.