thumb|Gmach Rejencji w Królewcu (obecnie nieistniejący) Rejencja królewiecka (niem. Regierungsbezirk Königsberg, lit. Karaliaučiaus apygarda) – pruska i niemiecka jednostka administracyjna położona w zachodniej części prowincji Prusy Wschodnie, istniejąca w latach 1808–1945.
Historia Regencja powstała w 1808 pod nazwą Rejencji Wschodniopruskiej w Królewcu (niem. Regierungsbezirk Ostpreußen zu Königsberg). W jej skład weszły powiaty:
Olsztyn (niem. Allenstein) Braniewo (Braunsberg (Ostpr.) Iławka (Preußisch Eylau) Rybaki (Fischhausen) Bartoszyce (Bartenstein) Gierdawy (Gerdauen) Święta Siekierka (Heiligenbeil) Lidzbark Warmiński (Heilsberg) Pruski Holąd (Preußisch Holland) Królewiec (Königsberg Stadt) Królewiec ziemski (Königsberg Land) Labiawa (Labiau) Kłajpeda (Memel) Morąg (Mohrungen) Nidzica (Neidenburg) Szczytno (Ortelsburg) Ostróda (Osterode i. Ostpr.) Rastembork (Rastenburg) Reszel (Rößel) Welawa (Wehlau)
W 1885 rejencja obejmowała powierzchnię 21 107 km² i liczyła 1,2 mln mieszkańców (wśród nich było 910 tys. ewangelików, 243 tys. katolików i 11 tys.