Ciąża rzekoma (łac.: Pseudocyesis)– rzadkie zaburzenie, podczas którego, mimo braku zapłodnienia, dochodzi do somatycznych zmian w organizmie jak w przypadku ciąży, tj. powiększenia obwodu brzucha oraz piersi, zatrzymania miesiączki, powiększenia macicy.
Przyczyny Ciąża rzekoma jest zaburzeniem wieloczynnikowym, którego rozwój zależy od elementów neuroendokrynnych, psychodynamicznych, społecznych i kulturowych. Częściej występuje w krajach rozwijających się, gdzie tradycyjne społeczeństwa przywiązują dużą wagę do posiadania dzieci, a kobiety niezdolne do reprodukcji narażone są na niską pozycję społeczną i stres. Czynniki biologiczne obejmują m.in. zaburzenia osi podwzgórze-przysadka-jajniki, hiperprolaktynemię indukowaną lekami psychotropowymi, depresję, nawracające poronienia, nowotwory macicy lub jajników oraz otyłość. Z perspektywy psychodynamicznej pseudocyesis może pełnić rolę mechanizmu obronnego, chroniącego pacjentkę przed poczuciem niepewności lub społecznej presji związanej z niepłodnością.