W grudniu 1695 został skarbnikiem i generalnym poborcą Kamery Apostolskiej, a także superintendentem Zamku Świętego Anioła oraz komisarzem Państwa Kościelnego ds. Morskich. 17 maja 1706 Klemens XI mianował go kardynałem, z tytułem prezbitera S. Susannae. Pełnił misję legata w Ferrarze (1709–1712), urząd kamerlinga Kolegium Kardynalskiego (19 lutego 1710 – 26 stycznia 1711) oraz prefekta Trybunału Sygnatury Apostolskiej (od 22 listopada 1726). W 1725 został podniesiony do godności kardynała biskupa Frascati. Zasiadał w kilkunastu kurialnych dykasteriach: Kongregacji Świętego Oficjum, Kongregacji Rozkrzewiania Wiary Kongregacji ds. Biskupów i Zakonników, Kongregacji ds. Soboru Trydenckiego, Kongregacji ds. Obrzędów, Kongregacji ds. Ceremoniału, Świętej Konsulcie, Kongregacji ds. Wspomagania Rolnictwa, Kongregacji Dobrego Rządu, Fabryce Świętego Piotra, Kongregacji Indeksu, Kongregacji ds. Tybru, Trybunale Apostolskiej Sygnatury Łaski.