Łącznie zaliczono mu potem 11 miesięcy i 29 dni służby wojskowej. W przemyskim gimnazjum ukończył cztery klasy. Stamtąd przeniósł się do Kowla, gdzie uczył się Państwowym Gimnazjum w latach 20. Tam powstało muzeum szkolne pod opieką prof. Łukasiewicza, przy którym kontynuował swoją pasję. W 1927 zdał egzamin dojrzałości – według własnej wersji z 1955 w Kowlu, według oświadczenia z 1958 w Równem i druga z tych wersji była podawana w późniejszych opracowaniach.
Po maturze nie udało mu się dostać na studia medycyny w Wilnie i w roku akademickim 1927/1928 był słuchaczem filologii polskiej na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Warszawskiego. Następnie od 1928 do 1934 studiował medycynę na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. W 1929 odbywał służbę wojskową w II batalionie Szkoły Podchorążych nr 9 (Strzelców Kresowych), nie uzyskując stopnia wojskowego. W 1934 powrócił do Hołuczkowa i opiekował się matką, której amputowano nogę. Po roku przerwy wznowił studia i w 1936 uzyskał absolutorium, jednak nie przystąpiwszy do egzaminów nie ukończył medycyny i nie uzyskał dyplomu.