Muhammad Ali Jinnah (urdu: محمد على جناح, ur. 25 grudnia 1876 w Karaczi w ówczesnych Indiach Brytyjskich, zm. 11 września 1948 tamże) – indyjski i pakistański polityk i prawnik, pierwszy gubernator generalny Pakistanu w latach 1947–1948. Znany jest także jako Wielki Prowadzący (urdu: قائد اعظم - Ka’id-e Azam) lub Ojciec Narodu (Baba-e-Kaum). Pakistański bohater narodowy, był kluczową postacią w procesie powstania Pakistanu, przywódca muzułmanów w Indyjskim Kongresie Narodowym oraz długoletni przewodniczący Ligi Muzułmańskiej.
Życiorys Urodził się w zamożnej rodzinie kupieckiej 25 grudnia 1876 roku w Karaczi w ówczesnych Indiach Brytyjskich. Miał 2 siostry: Fatimę Jinnah i Szirin Bai. Jego ojczystym językiem, tak jak Mahatmy Gandhiego, „ojca Indii”, był gudźarati.
Ukończył w Karaczi. W roku 1893 wyjechał do Londynu do pracy, a w roku 1894 zaczął tam studia prawnicze. Od roku 1897 odbywał praktykę adwokata w Bombaju. Od 1910 należał do Zgromadzenia Prawodawczego przy wicekrólu.