Józef Żochowski (pseud. Józef z Żochów) herbu Brodzic (ur. 15 kwietnia 1801 w Żochach, zm. 1851 w Omsku) – polski nauczyciel, filozof, wynalazca, działacz niepodległościowy, zesłaniec. Przez kilka lat należał do zakonu pijarów.
Życiorys Pochodził z rodziny szlacheckiej z Podlasia. Kształcił się w szkole w Węgrowie, potem tamże w zgromadzeniu księży komunistów; wstąpił następnie do zakonu pijarów i od 1823 pracował w pijarskiej szkole wydziałowej w Wieluniu. W 1926 ukończył studia na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Warszawskiego, otrzymując złoty medal. W tymże roku porzucił stan duchowny i rozpoczął studiowanie na dwóch wydziałach świeckich uczelni – Filozoficznym oraz Prawa i Administracji. W 1827 uzyskał dyplom magistra filozofii, a rok później magistra administracji.
Po ukończeniu studiów uniwersyteckich pracował jako nauczyciel historii, języków obcych i nauk przyrodniczych w szkołach wojewódzkich (Radom, Łuków, Warszawa). Po wybuchu powstania listopadowego, w 1831 przystąpił ochotniczo do oddziału powstańczego. Był aktywnym działaczem Towarzystwa Wychowania Dzieci po Poległych Rycerzach Polskich. Po klęsce powstania miał trudności z uzyskaniem posady, dopiero w 1836 powrócił do zawodu nauczyciela;