Produkcja seryjna Zakłady Hipolita Cegielskiego w Poznaniu wyprodukowały w latach 1962–1964 łącznie 155 wagonów 101A. Rozwinięciem projektu stała się seria 102A. W wyniku doświadczeń zdobytych w produkcji i eksploatacji wagonów 101A podjęto się produkcji udoskonalonej serii wagonów, których budowę rozpoczęto w 1964, równolegle z produkcją ostatnich 101A. Względem pierwowzoru, nowe wagony zyskały m.in. poprawione ogrzewanie oraz oświetlenie według standardów UIC. mały|Wagon 101A ze Skansenu taboru kolejowego w Chabówce
Konstrukcja thumb|Przedział pasażerski
Pudło W konstrukcji wagonu 101A względem pierwowzoru zmianie uległ kształt ścian czołowych, które – wraz z czołownicą – zostały przesunięte do końca zewnętrznych ścian bocznych oraz górnej linii dachu. Drzwi przesuwne w ścianach czołowych zostały zastąpione odchylnymi. Zamiast uchylnych, zastosowano opuszczane okna, umieszczone w metalowej ramie. Zmiany miały za cel zwiększenie szczelności pudła i zabezpieczenie przeciw dostawaniem się spalin do przestrzeni pasażerskiej. Wagon, podobnie jak SN80 oraz pierwowzór, otrzymał siedzenia w układzie klasycznym 2+2 z przejściem środkowym. Wyposażenie wnętrza zostało również zaadaptowane z tego wagonu motorowego.