Biskup płocki Tadeusz Paweł Zakrzewski wielokrotnie interweniował u dyrektora Urzędu do Spraw Wyznań o zwolnienie ks. Ossowskiego. Nastąpiło ono dopiero 2 maja 1956 na podstawie ustawy o amnestii z 27 kwietnia tegoż roku.
Po odzyskaniu wolności władze państwowe nie pozwoliły mu podjąć pracy duszpasterskiej w charakterze proboszcza, został więc kapelanem sióstr kapucynek w Przasnyszu (1957-1961). Czas spędzony w Przasnyszu wykorzystał na studia historyczne: napisał studium Szlachta ziemi ciechanowskiej i przasnyskiej oraz pracę o dziejach rodu Ossowskich. W 1961 został kapelanem sióstr Matki Bożej Miłosierdzia w Białej k. Płocka, pełnił też obowiązki obrońcy węzła małżeńskiego w Sądzie Biskupim Płockim. W dalszym ciągu prowadził badania naukowe, zebrał znaczny materiał dotyczący dziejów Kościoła płockiego w czasie okupacji, pozostawił w maszynopisie opracowanie jednego z diariuszów sejmowych XVIII w., w „Miesięczniku Pasterskim Płockim” opublikował – jeszcze przed wojną – krótkie studium historyczne pt. Ze stosunków Hozjusza z Janem Chojeńskim, biskupem płockim i Kanclerzem Wielkim Koronnym. 21 stycznia 1978 został odznaczony honorową kanonią kapituły pułtuskiej. W grudniu 1979 obchodził uroczyście 50-lecie święceń kapłańskich.