W 1923 r. przeprowadził się na teren Górnego Śląska, gdzie pracował jako dyrektor handlowy w Zjednoczonych Hutach „Królewska” i „Laura”. W 1930 r. piastował funkcję dyrektora Syndykatu Polskich Hut Żelaznych. Od 1927 r. do 1939 r. był honorowym konsulem państwa fińskiego na województwo śląskie, kieleckie i krakowskie. Grodziecki pracował w syndykacie do lutego 1938 r., kiedy to objął kierownicze stanowisko w przedsiębiorstwie „Elibor”.
II wojna światowa i dalsze życie Po wybuchu kolejnej wojny światowej pozostał w okupowanej Polsce, gdzie podjął pracę w chorzowskiej Hucie „Bismarck”. W listopadzie 1939 r. za pośrednictwem dyrektora tego zakładu zaproponował niemieckiemu rządowi uregulowanie stosunków polsko-niemieckich, co nie spotkało się z żadnym odzewem. W ostatnich latach II wojny światowej wyjechał do Niemiec.
Grodziecki zmarł w Wiesbaden 30 stycznia 1960 r. Został pochowany na miejscowym cmentarzu Sudfriedhof (grób szeregowy E12, rząd 08, nr 175), lecz nagrobek rozebrano w 1989 r.
Życie prywatne W 1898 r. poślubił Annę Marię z