Narrator odczuwa to wypowiadając słowa: „We mnie istniałeś i – spojrzyj w moją śmierć, spojrzyj wskroś tej, która jest twoją, postaci – jak doszczętnie zamordowałeś siebie samego!”.
Tło mały|150px|St Mary’s „Old” Church – po lewej Tło utworu William Wilson jest w połowie autobiograficzne i odnosi się do miejsca zamieszkania Poe w Anglii, gdy był jeszcze chłopcem. Mgliście wyglądająca angielska wioska to Stoke Newington, obecnie przedmieście Londynu. Szkoła w noweli to nieistniejąca już Reverend John Bransby’s Manor House School w Stoke Newington, do której Poe uczęszczał w latach od 1817 do 1820 roku. Kościół, o którym Poe wspomina, to St Mary’s „Old” Church, w parafii Stoke Newington. Budynek ten wciąż istnieje.
Dodatkowo Poe przyznawał, że myśli przewodnie noweli były inspirowane artykułem Washingtona Irvinga. Odnosiły się one do irytacji osób, które spotkały innych ludzi o tym samym nazwisku, w wyniku czego zacierało się ich poczucie wyjątkowości. Na końcu historii Irvinga, główna figura zabija swojego sobowtóra mieczem, tylko aby zobaczyć swoją własną twarz ukrytą za maskąSilverman, Kenneth. Edgar A. Poe: Mournful and Never-ending Remembrance. New York City: Harper Perennial, 1991: 149–150. ..