Głównymi zwolennikami zbrojnej rozprawy z monarchią byli Georges Danton (który zyskał nawet przydomek "Człowieka 10 Sierpnia") i Jean-Paul Marat. 3 sierpnia Jerome Pétion de Villeneuve otwarcie przemawiał w Legislatywie za likwidacją monarchii i proklamowaniem republiki, co jednak chciał przeprowadzić drogą parlamentarnego głosowania i dekretu. Sankiuloci nie chcieli czekać. 8 sierpnia sekcja Quinze-Vingts ogłosiła w manifeście żądanie natychmiastowego obalenia króla, a kiedy nie nastąpiło to do północy, uderzyła w dzwon na alarm. Skutkiem tego była mobilizacja prawie wszystkich (poza jedną) paryskich sekcji. Tej samej nocy Komuna Paryża przejęła kontrolę nad ratuszem i zdecydowała o obaleniu monarchii drogą powstania zbrojnego.
Przebieg powstania Atak na Tuileries O północy ponownie wybił dzwon na trwogę. Powołany został tymczasowy komitet powstańczy, który z ratusza kierował insurekcją. Legislatywa była całkowicie zdezorientowana. Tylko część posłów zebrała się pod przewodnictwem Pierre’a Vergniauda. Dezorientacja panowała również w Tuileries.