umbo membranae tympani). Na wysokości wyniosłości młoteczkowej poziomo ku przodowi i tyłowi przebiegają dwa fałdy błony bębenkowej, które ograniczają od dołu błonę Schrapnela: fałd młoteczkowy przedni (łac. plica mallearis anterior, ang. anterior mallear fold) zawierający więzadło przednie młoteczka fałd młoteczkowy tylny (łac. plica mallearis posterior, ang. posterior mallear fold) zawierający tylny odcinek struny bębenkowej.
Podział błony bębenkowej Na potrzeby otologii błonę bębenkową dzieli się na cztery kwadranty Tworzy się je prowadząc dwie linie przechodzące przez pępek błony, przecinające się kątem 90° (pierwsza z nich poprowadzona jest prostopadle do rękojeści błony a druga w osi rękojeści). kwadrant przednio-górny kwadrant przednio-dolny kwadrant tylno-górny kwadrant tylno-dolny
Wytrzymałość błony bębenkowej jest duża (nie ulega uszkodzeniu do 13,33 kPa), natomiast jej sprężystość jest mała.
Fale dźwiękowe dochodzące do błony częściowo się odbijają a pozostała część wprowadza błonę bębenkową w drgania, które są następnie przenoszone na łańcuszek kosteczek słuchowych (młoteczek, kowadełko i strzemiączko) trafiając ostatecznie na okienko owalne a dalej do ślimaka.