Dopiero w 1857 roku na mocy rozporządzenia cesarskiego Jan Aleksander Fredro mógł powrócić do Galicji, ale pozostawał pod dozorem policji. Przejął gospodarstwo w Beńkowej Wiszni i 2 marca 1858 roku ożenił się z Marią Mierówną we Lwowie.
Jego synem był Andrzej Maksymilian (1859–1898) – literat i ziemianin, a córką Maria Szembekowa (1862–1937) – autorka wspomnień o dziadku i ojcu, którą w 1881 r. poślubił we Lwowie Piotr Szembek – poseł do parlamentu niemieckiego.
Twórczość literacka
Po powrocie do Galicji J. Fredro rozpoczął twórczość dramatyczną, a jego dramaty były w latach 1865–1886 najczęściej wystawianymi sztukami. Był autorem komedii pozytywistycznych, tendencyjnych i obyczajowych, głównie z życia szlachty prowincjonalnej. Do roku 1883 napisał 17 sztuk. W kilka lat potem napisał jeszcze jeden dramat pt. Hipnotyzm.
Do jego komedii należą, m.in.: Przed śniadaniem (1865). Drzemka Pana Prospera (1866). Piosenka Wujaszka (1866). Poznaj, nim pokochasz Basza i ułany – operetka Posażna jedynaczka Mentor Consilium facultatis (1871) Obce żywioły Śmierć i żona od Boga przeznaczona.
Po 1879 roku zaczął spisywać wspomnienia.
Przypisy