Michael Savage (ur. 23 marca 1872 w Tatong, zm. 27 marca 1940 w Wellington) – polityk nowozelandzki, w latach 1935–1940 pierwszy w historii członek Partii Pracy pełniący urząd premiera Nowej Zelandii.
Młodość spędził w Australii, skąd przeniósł się do Nowej Zelandii mając 35 lat. Imał się różnych zajęć, był m.in. górnikiem i magazynierem, aby wreszcie stać się etatowym działaczem związków zawodowych. W 1919, kandydując po raz drugi, dostał się do Izby Reprezentantów. W 1933, po śmierci wieloletniego przywódcy labourzystów Harry'ego Hollanda, został wybrany na lidera Partii Pracy. Wcześniej, w czasie wielkiego kryzysu stał się szeroko znany dzięki swoim podróżom po kraju, podczas których wykorzystywał kiepską sytuacją gospodarczą do krytykowania rządu.