Ta wyraźna różnica w konstrukcji utworu w zestawieniu z wcześniejszymi dziełami Balzaka wskazuje ma w zamyśle autora obnażać ewolucję obyczajową epoki, której materializm stale się pogłębiał, ale jest również dowodem słabnięcia wpływów romantyzmu na styl pisania i konstruowania utworów przez powieściopisarza.
Utwór kontrastował nie tylko różne fazy monarchii lipcowej, ale i okres napoleoński z następującym po nim powrotem władzy królewskiej. Porównaniu służyły głównie postacie barona Hulota i sprytnego dorobkiewicza Crevela – fantazja i odwaga pierwszego została silnie skontrastowana z przebiegłością i bezwzględnością drugiego, a podkreśleniu różnic w ich zachowaniu służy w utworze pokazanie, jak różny mają stosunek do miłości. Podczas gdy Hulot poszukuje fizycznego zaspokojenia, wykazując w kolejnych romansach rozrzutność i niepohamowaną żądzę kolejnych kobiet (co sprawiło, że naturaliści bardzo cenili Kuzynkę Bietkę jako analizę erotomanii), Crevel nawiązuje kolejne związki głównie w celu podnoszenia swojej społecznej pozycji. Stanowi to jeden z punktów szczytowych balzakowskiej krytyki amoralizmu i arywizmu swojej epoki.