Makowski, Za murami poprawczaka, Warszawa 2009..
Źródła i instytucjonalne formy sztuki przetrwania W formie znanej jako „sposób przetrwania” surwiwal istnieje od drugiej połowy XX wieku w związku z rozwojem militarnych szkoleń w okresie wojny w Korei. Duże straty wśród pilotów amerykańskich zestrzelonych nad terytorium wroga wymusiły przygotowywanie żołnierzy do przetrwania w nieprzyjaznych warunkach. Istotnym wkładem w rozwój sztuki przetrwania były działania generała Stanisława Sosabowskiego, który zalecił swoim żołnierzom stworzenie szkolenia będącego przygotowaniem skoczków spadochronowym do skutecznego operowania w trudnych warunkach. Żołnierze nazywali kurs tego rodzaju „kursem korzonkowym”. O tym kursie wspomina Kwiatkowski w swojej książce Survival po polsku III, przy czym istotne jest to, że jego krewniak, por. Leonard Łysz, był w 1. Samodzielnej Brygadzie Spadochronowej instruktorem szkolącym „cichociemnych”, zaś ojciec, Sławomir Kwiatkowski, był podchorążym walczącym w Oosterbeek (Holandia), który otrzymał krzyż walecznych za postawę w Bitwie pod Arnhem (zob. Sławomir Kwiatkowski, Operacja Market-Garden, 2022, ISBN 978-83-9665-19-0-7).