Józef Dąbrowski (ur. w Żłobinie, zginął 6 czerwca 1920 w Kijowie) – sierżant pilot Wojska Polskiego II RP, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Po ukończeniu szkoły miejskiej w Żłobinie 14 sierpnia 1914 roku został powołany do armii Imperium Rosyjskiego. Aż do wybuchu rewolucji służył w piechocie. Brał czynny udział w walkach przeciw Niemcom. Za odwagę i poświęcenie wielokrotnie był wymieniany w rozkazach dziennych oraz otrzymał kilka odznaczeń bojowych. 7 lipca 1917 w uznaniu zasług na polu walk został awansowany na stopień sierżanta. Po wybuchu rewolucji, korzystając z zamieszania zdezerterował z armii carskiej i udał się do Francji.
22 marca 1918 roku został przyjęty do Armii Polskiej we Francji i przydzielony do szkoły pilotów. Po ukończeniu szkolenia wcielony został do 39 eskadry Breguetów, przemianowanej w marcu 1920 roku na 16 eskadrę wywiadowczą. W czasie walk z bolszewikami, w czasie współdziałania eskadry z 13 Dywizją Piechoty, odznaczył się wielką odwagą. W walkach pomiędzy 27 kwietnia a 15 maja pod Koziatynem, Maharyńcami i Humaniem wykonał dużą liczbę lotów bojowych wspomagając ataki polskiej piechoty.