thumb|Jedna z „płacht Zygalskiego” (1938) thumb|Perforowana płachta Zygalskiego na wystawie w Bletchley Park Równolegle z bombą kryptologiczną Henryk Zygalski opracował jesienią 1938 roku metodę ręczną, opartą na tych samych samiczkach, ale niewymagającą kosztownych maszyn. Dla każdego położenia lewego wirnika sporządzano perforowaną płachtę o siatce 26 × 26 pól, w której otwory odpowiadały ustawieniom dającym jednoznakowe cykle. Nakładając na siebie płachty odpowiadające kolejnym przechwyconym depeszom na podświetlanym stole, uzyskiwano coraz mniej prześwitujących otworów, aż pozostawał jeden, wskazujący dzienne ustawienie maszyny. Metoda była niezależna od liczby połączeń łącznicy, jednak po wprowadzeniu przez Niemców w grudniu 1938 roku dwóch dodatkowych wirników liczba potrzebnych kompletów wzrosła z 6 do 60 (po 26 płacht każdy), co przekraczało możliwości wytwórcze Biura Szyfrów.