Kartel Lewicy wygrał ponownie wybory w 1932 roku a premierem lewicowego rządu został Édouard Daladier. W 1933 roku z partii zostali wydaleni neosocjaliści. Druga z umiarkowanych frakcji krytykowała zarówno klasyczny liberalizm i interwencjonizm. W partii działało też skrzydło radykalne, zaliczały się do nich Walka Socjalistyczna i Lewica Rewolucyjna które następnie opuściły partię. Od 1934 roku działali trockiści prowadzący politykę entryzmu, nazywaną później francuskim zwrotem. Rząd utworzony w 1932 roku upadł po zamieszkach skrajnej prawicy 6 lutego 1934 i aferze Stavisky’ego.
Po upadku rządu francuscy socjaliści dążyli do połączenia się ruchu antyfaszystowskiego. W 1935 roku SFIO i Francuska Partia Komunistyczna założyli sojusz działający pod nazwą Front Ludowy. Ugrupowania antyfaszystowskie skupione w koalicji wygrały wybory które odbyły się rok później a stanowisko premiera objął socjalista a zarazem lider Frontu, Léon Blum. Po sojuszu z FPK partię socjalistyczną opuściła część trockistów. Komuniści poparli rząd centrolewicy lecz sami nie weszli w jego składPartie Socjaldemokratyczne Europy, Książka i Wiedza, 1982, s.125-126.