thumb|150px|Cesarz i król Franciszek Józef I, szef honorowy pułku 4 Galicyjski Pułk Ułanów Cesarza () – pułk kawalerii Armii Cesarstwa Austriackiego (1813–1867) oraz cesarskiej i królewskiej Armii (1867–1918).
Historia Pułk został sformowany na przełomie 1813 i 1814 roku w Gródku z resztek 1, 2 i 3 pułku ułanów. Okręgiem uzupełnień dla pułku była Galicja Wschodnia, w związku z czym 29% żołnierzy oddziału stanowili Polacy.
Święto pułkowe: 18 sierpnia – urodziny cesarza Franciszka Józefa I (1830–1916).
Czapka biała, guzy żółte.
W 1914 roku pułk wchodził w skład 17 Brygady Kawalerii, a w czasie wielkiej wojny podporządkowany był 3 DK, 4 DK i 21 BK. Żołnierze nosili czapki białe, guziki złote. Skład narodowościowy w 1914: 65% Rusinów, 29% Polaków, 6% innych.
Skład pułku Rozporządzeniem z 1897 wprowadzało nowy etat pułku. Przewidywał on sztab liczący 11 oficerów oraz 23 szeregowych i 25 koni. Pododdziałami bojowymi były dwa dywizjony, w każdym 5-osobowy sztab i trzy szwadrony, każdy w sile 171 „szabel” i 149 koni. Ponadto pułk posiadał drużynę pionierów liczącą jednego oficera, 24 podoficerów i szeregowców, 25 koni oraz patrol telegraficzny. Pułk na stopie pokojowej dysponował też 27-osobową kadrą zapasową.